Ból to subiektywne, nieprzyjemne doznanie czuciowe i emocjonalne. Skuteczne leczenie bólu stanowi ważny element profilaktyki chorób, jak również ma ogromne znaczenie w ujęciu socjoekonomicznym. Wielochorobowość, starzejące się społeczeństwo, polipragmazaja wymusza na nas – lekarzach ciągłe poszerzanie wiedzy, wskazań oraz optymalizowanie leczenia. Standardem leczenia bólu u naszych pacjentów od lat 80. ubiegłego wieku jest drabina analgetyczna WHO. Pierwszy stopień stanowią NLPZ-y. Szczególną grupą NLPZ-ów są koksyby; jej przedstawicielem jest etorykoksyb. Inną szczególną grupą leków, wskazaną przez WHO, są koanalgetyki, do których należą m.in. miorelaksanty. To leki polecane w terapii bólów kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, czyli problemie, który wysuwa się na prowadzenie, jeśli chodzi o zgłaszane dolegliwości bólowe. Pozwalają one wzmocnić efekt przeciwbólowy, mimo że same nie wykazują działania przeciwbólowego. Przedstawicielem miorelaksantów jest tyzanidyna, którą stosuje się w leczeniu objawowej spastyczności. Aktualnie trwają badania nad potencjalnymi korzyściami wynikającymi ze skojarzenia obu substancji.
